|
พระอาจารย์นำ ชินวโร วัดดอนศาลา พัทลุง

ประวัติดอนศาลา
การสร้างอุโบสถวัดดอนศาลา
พระอาจารย์นำได้ดำริจะสร้างอุโบสถสำหรับวัดดอนศาลา
โดยได้ปรึกษาหารือกับบรรดาศิษย์
และรวบรวมเงินผู้มีจิตศรัทธาจากการทอดกฐินบ้าง ทอดผ้าป่าบ้าง
จึงได้เริ่มสร้างอุโบสถตั้งแต่ พ.ศ.2513
อุโบสถวัดดอนศาลาสำเร็จเรียบร้อย เมื่อปี พ.ศ.2519
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จารึกพระปรมาภิไธยย่อ "ภ.ป.ร."
ไว้ที่หน้าบันและขอบประตูหน้าต่างอุโบสถทุกบานภายในอุโบสถ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์
เป็นค่าจ้างให้ช่างเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติและทศชาติชาดก
ซึ่งนับเป็นพระมหากรุณาธิคุณแก่พระอาจารย์นำ ชินวโร
และชาวจังหวัดพัทลุงเป็นอย่างยิ่ง
ข้อมูลประวัติ
เกิด วันศุกร์ เดือน
9
ปีเถาะ พ.ศ.2431
ณ บ้านดอนนูด ต.ปันเขต อ.ควนขนุน พัทลุง เดิมชื่อ นายนำ
แก้วจันทร์ เป็นบุตรของ นายเกลี้ยง แก้วจันทร์
อุปสมบท ครั้งแรก อายุ
20
ปี ณ วัดดอนศาลา
ครั้งที่สอง ตรงกับวันที่
5
กรกฎาคม 2506
มรณภาพ วันที่
25
ตุลาคม 2519
เวลา 22.00
น.
รวมสิริอายุ ประมาณ
88
ปี 13
พรรษา (นับจากอุปสมบทครั้งที่
2)
พระอาจารย์นำ ชินวโร
เกิดเมื่อวันศุกร์ เดือนเก้า (สิงหาคม) พ.ศ.2434
ที่บ้านดอนนูด ตำบลปันแต (บ้านดอนนูดมีอาณาเขาติดต่อกับ 3 ตำบล คือ
ตำบลปันแต ตำบลควนขนุน ตำบลมะกอกเหนือ)
เป็นบุตรของนายเกลี้ยง นางเอียด แก้วจันทร์
มารดาได้เสียชีวิตตั้งแต่ท่านยังเล็กอยู่
(หลังจากคลอดบุตรหญิงคนสุดท้อง) บิดาเป็นอาจารย์ที่เก่งกล้าทางไสยศาสตร์
ดังนั้นพระอาจารย์นำ จึงได้มีโอกาสศึกษาวิชาทางไสยศาสตร์เบื้องต้นแต่เยาว์วัย
นอกจากนั้น
บิดายังได้นำไปฝากให้ศึกษาวิชาเวทมนตร์คาถากับพระอาจารย์ทองเฒ่า
วัดเขาอ้อ ซึ่งเป็นผู้มีชื่อเสียงมากสมัยนั้น
พระอาจารย์นำ อุปสมบทเมื่ออายุ 20 ปี ณ
วัดดอนศาลา มีพระครูอินทรโมฬี วัดปรางหมู่นอก เป็นพระอุปัชฌาย์
พระครูดิษฐ์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ อยู่ศึกษาวิชาทางธรรมและเวทมนตร์
ฝึกฝนวิปัสสนากับพระครูสิทธยาภิรัตในระหว่างอุปสมบทได้ 6 พรรษา
จึงลาสิกขาแล้วได้สมรสกับนางสาวพุ่ม มีบุตรชาย หญิง ด้วยกัน 4
คนจนกระทั่ง พ.ศ.2506 พระอาจารย์นำ
ได้ป่วยหนักจนแทบเอาชีวิตไม่รอด
ได้มีลูกศิษย์ของท่านประทับทรงหลวงพ่อที่วัดเขาอ้อ
(บ้างก็ว่าท่านฝันเห็นพระอาจารย์ทองเฒ่า) บอกว่าหากจะให้หายป่วยจะต้องบวช
ซึ่งท่าน"อาจารย์นำ"ก็รับว่าถ้าหายป่วยแล้วจะบวชทันที
ปรากฏว่าอาการป่วยของท่านก็หายเป็นปกติ ดังนั้น"พระอาจารย์นำ"จึงได้อุปสมบทอีกครั้งหนึ่งที่วัดดอนศาลา
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2506
และได้อยู่ในเพศบรรพชิตตลอดมาจนถึงแก่มรณภาพ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม
พ.ศ.2519 รวมอายุได้ 85 ปี ต่อมาในปี 2520 ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ
จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
เสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 8 กันยายน
พ.ศ.2520
พระอาจารย์นำ ชินวโร วัดดอนศาลา ได้ทำคุณประโยชน์หลายอย่าง
ที่สำคัญได้แก่
1.
การช่วยเหลือราชการปราบปรามโจรผู้ร้าย
ในสมัยที่
อาจารย์นำ วัดดอนศาลา ยังเป็นฆราวาส พ.ศ.2466
ทางมณฑลนครศรีธรรมราช ได้ส่งพระยาวิชัยประชาบาล
ผู้บังคับการตำรวจมณฑลนครศรีธรรมราช
ไปปราบโจรผู้ร้ายในจังหวัดพัทลุง ไปตั้งกองปราบที่วัดสุวรรณวิชัย
ปรากฏว่าพระอาจารย์นำ ได้เป็นกำลังสำคัญในการนำสืบจับโจรผู้ร้าย
ซึ่งนับว่าเป็นประโยชน์แก่เจ้าหน้าที่ในการปราบปรามครั้งนั้นมาก
จนสามารถปราบปรามโจรผู้ร้ายได้สงบราบคาบ
2.
การสร้างวัตถุมงคล
อาจารย์นำ วัดดอนศาลา
ได้สร้างเครื่องรางของขลังไว้มาก ทั้งที่สร้างด้วยตัวท่านเองและสร้างร่วมกับคณาจารย์ผู้อื่นเช่น
พ.ศ.2483 ร่วมมือกับพระครูสิทธิยาภิรัตน์ (เอียด) สร้างพระมหาว่าน
ขาว-ดำ และพระมหายันต์ แจกให้ทหารที่ไปรบในสงครามอินโดจีน พ.ศ.2512
ได้สร้างพระเนื้อผงผสมว่าน จำนวน 4 พิมพ์ พ.ศ.2513 สร้างพระปิดตาอาจารย์นำ
วัดดอนศาลา พระปิดตาเนื้อชิน
ตะกั่ว พ.ศ.2519 พระเจ้าวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล
ได้สร้างเหรียญรูปเหมือน พระอาจารย์นำ
และพระกริ่งทักษิณ ชินวโร ซึ่งเป็นวัตถุมงคลรุ่นสุดท้ายของท่าน
อาจารย์นำ วัดดอนศาลา
นอกจากนี้ท่านยังได้สร้างตะกรุดและผ้ายันต์ไว้มากมาย
วัตถุมงคลเหล่านี้เป็นที่เชื่อถือ ศรัทธา ของประชาชนทั่วไป
ในวงการพระเครื่องแสวงหากันมาก
จนปัจจุบันกลายเป็นวัตถุมงคลที่หาได้ยากยิ่งอย่างหนึ่ง
3.
การสร้างอุโบสถ
อาจารย์นำได้ดำริจะสร้างอุโบสถสำหรับวัดดอนศาลา
โดยได้ปรึกษาหารือกับบรรดาศิษย์ และได้รวบรวมเงินจากผู้มีจิตศรัทธา
จากการทอดกฐินบ้าง ทอดผ้าป่าบ้าง จึงได้เริ่มสร้างอุโบสถตั้งแต่
พ.ศ. ๒๕๑๓
โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ในการดำเนินการก่อสร้างครั้งนี้
พระอุโบสถวัดดอนศาลาสำเร็จเรียบร้อยเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๙
ซึ่งเป็นปีที่ท่านถึงแก่มรณภาพ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จารึกพระปรมาภิไธยย่อ "ภ.ป.ร."
ไว้ที่หน้าบันและขอบประตูหน้าต่างอุโบสถทุกบานภายในพระอุโบสถพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นค่าจ้างให้ช่างเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติและทศชาติชาดก
ซึ่งนับเป็นพระมหากรุณาธิคุณแก่พระอาจารย์และชาวจังหวัดพัทลุงเป็นอย่างยิ่ง
พระอาจารย์นำ เป็นผู้มีจิตเมตตา กรุณา มีอุเบกขา
ยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่เสมอ เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของผู้ที่พบเห็น
ท่านได้ช่วยเหลือเกื้อกูลต่อสังคมโดยส่วนรวมมากมาย
และยังเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ องค์ปัจจุบัน
ตลอดจนพระบรมวงศานุวงศ์ ดังจะเห็นได้จาก
เมื่อพระอาจารย์นำยังมีชีวิตอยู่
ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จและทรงเยี่ยมอาการป่วยของท่าน
โปรดประทับอยู่ในกุฏินานถึง 2 ชั่วโมง
ซึ่งนับเป็นพระมหากรุณาธิคุณแก่พระอาจารย์นำเป็นอย่างยิ่ง
วัตถุมงคลที่ได้รับความนิยม
วัตถุมงคลของท่านประกอบไปด้วย
พระพิมพ์ยอดขุนพล พระพิมพ์ปาฏิหาริย์ พระพิมพ์ยอดขุนศึก ตะกรุด
ประคำ พระปิดตาเนื้อตะกั่วลงถม พระผงพิมพ์กลีบบัว
พระผงพิมพ์ประทานพร แต่ที่ได้รับความนิยมแพร่หลายมาก คือ
รูปเหมือนบูชาหน้าตัก 5
นิ้ว รูปหล่อรุ่นแรก พระกริ่งทักษิณชินวโร เหรียญรุ่นแรก
สร้างปี 2519
ก่อนท่านมรณภาพเพียงไม่กี่วัน สำหรับเหรียญ ภปร.
แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ
พุทธคุณที่เล่าสืบทอดกันมา
พุทธคุณในเหรียญรุ่นนี้เด่นทาง เมตตามหานิยม
สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียงที่น่าสนใจ
|