หลวงพ่อพัว เกสโร วัดจันทร์ประดิษฐาราม  สุราษฎร์ธานี

ที่ตั้ง

บ้านบางเดือน ตำบลบางเดือน อำเภอพุนพิน (เดิมอำเภอพุมดวง) จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ข้อมูลประวัติ

เกิด                         วันพุธที่ 7 ธันวาคา 2419  ณ บ้านบางเดือน พุนพิน  สุราษฎร์ธานี  เป็นบุตรของ นายแก้ว  นางหืด  จิตรัตน์

บรรพชา                อายุ 15 ปี ณ วัดท่าโขลง

อุปสมบท               ปี 2440  ณ พัทธสีมาวัดท่าโขลง

มรณภาพ               วันอาทิตย์ที่ 31 มกราคม 2508  ตรงกับแรม 14 ค่ำ เดือน 2 เวลา 16.05 น.

รวมสิริอายุ            88 ปี 1 เดือน 24 วัน

นามเดิมลันามสกุล “พัว จิตรัตน์” นามบิดา นายแก้ว จิตรัตน์ มารดา นางหีต + เกิดวันพุธ แรม ๕ ค่ำ เดือน ๑ ตรงกับปีชวด วันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๑๙ อายุ ๘๘ พรรษา ๖๘ ชาติภูมิ บ้านบางเดือน ตำบลบางเดือน อำเภอพุนพิน (เดิมอำเภอพุมดวง) จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ตำแหน่ง เจ้าอาวาสวัดจันทร์ประดิษฐาราม วัดสถิตคีรีรมย์ และเจ้าคณะอำเภอคีรีรัฐนิคม (ท่าขนอน) กิ่งอำเภอพนม เป็นพระอุปัชฌายะในคณะมหานิกาย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ท่านพระครูสถิตสันตคุณ (หลวงพ่อพัว เกสโร) เป็นบุตรคนสุดท้องของบิดา มารดา ในจำนวนพี่น้องทั้งสิ้น ๔ คน คือ + ๑ นายชุ่ม ติตรัตน์ ถึงแก่กรรมแล้ว ๒ ขุนประจักษ์ (พัฒน์ จิตรัตน์) ถึงแก่กรรมแล้ว ๓ นางเผียน จิตรัตน์ ถึงแก่กรรมแล้ว ๔ พระครูสถิตสันตคุณ (พัว จิตรัตน์)

ในวัยเยาว์เมื่ออายุได้ ๑๓ ปี (พ.ศ. ๒๔๓๒) ได้เริ่มศึกษาเล่าเรียนอักขระวิธี ปฐมมาลา ปฐมจินดามุนี (เวลานั้นยังไม่มีโรงเรียนประชาบาล) ในสำนักท่านอธิการยงฯ เจ้าอาวาสวัดบางเดือนเก่า ตำบลบางเดือน อำเภอพุนพิน (อำเภอพุมดวง) จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ครั้นอายุได้ ๑๕ ปี (พ.ศ.๒๔๓๔) บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดท่าโขลง โดยพระอธิการนุ้ย ประทุมสุวรรณ เป้นพระอุปัชฌายะ เมื่อบวชแล้วกลับไปเรียนหนังสือเพิ่มเติมและศึกษาธรรมวินัยอยู่กับพระอธิการยงฯ วัดบางเดือนเก่าตามเดิมในระหว่างที่ท่านเป็นสามเณรอยู่นั้นท่านได้ฝึกหัดเทศน์มหาชาติตลอดจนคาถาพัน จนขึ้นชื่อว่าเป็นนักเทศน์ที่ขึ้นชื่อผู้หนึ่งในสมัยนั้น

ล่วงเข้าอายุ ๒๑ ปี (พ.ศ.๒๔๔๐) ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่พัทธสีมาวัดท่าโขลง โดยมีพระอธิการเย็น จนฺทมุนี วัดบางงอน เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการนุ้ย ประทุมสุวรรณ วัดท่าโขลง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอธิการเพชร อินฺทสุวรรณ วัดเงิน เป็นพระอนุศาสนาจารย์ ได้นามและฉายาว่า “พระพัว เกสโร” เมื่ออุปสมบทแล้วได้กลับมาจำพรรษาอยู่วัดบางเดือนเก่า

ต่อมาท่านได้มีความคิดที่จะศึกษาพระธรรมเพิ่มขึ้นจึงได้เดินทางเข้าศึกษาที่จังหวัดพระนคร(พ.ศ.๒๔๔๓) ได้พักอาศัยเรียนบาลีอยู่สำนักวัดพระเชตุพลวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์) การศึกษาของท่านดำเนินไปด้วยดี แต่ในที่สุดโชคไม่อำนวยให้ท่านได้สมความตั้งใจ กล่าวคือ พอใกล้จะถึงวันเข้าสอบบาลี ท่านได้เกิดอาพาธป่วยไข้ขึ้นอย่างกะทันหัน ไม่สามารถสอบบาลีได้ ดังนั้น พอปวารณาพรรษาแล้วท่านได้ตัดสินใจเดินทางกลับวัดบางเดือนเก่า จังหวัดสุราษฎร์ธานีทันที

หลังจากกลับจากพระนครมาจำพรรษาต่อที่วัดบางเดือนเก่าดังเดิม (พ.ศ.๒๔๔๔) ท่านได้ตั้งปณิธาน ที่จะศึกษาทางด้านสมถะกัมมัฏฐานและวิปัสสนากัมมัฏฐาน โดยได้ศึกษากับพระอาจารย์เพชรฯ วัดเงิน ในเบื้องต้น และท่านได้ออกรุกขมูลธุดงค์เพื่อฝึกฝนโดนลำพัง จนล่วงเข้าจังหวัดภูเก็ต (พ.ศ. ๒๔๔๕) ท่านได้เข้าฝากตัวกับพระอาจารย์รอดฯ วัดโฆสิตาราม อยู่ฝึกอบรม จนล่วงเข้าพรรษาที่ ๒ หลังปวารณาออกพรรษาแล้ว (พ.ศ.๒๔๔๖) ท่านได้กราบลาท่านอาจารย์ออกธุดงค์จาริก เพื่อไปนมัสการพระธาตุชะเวดากอง กรุงร่างกุ้ง ประเทศพม่า โดยการเดินทางครั้งนี้จนกลับคืนยังวัดโฆสิตาราม ใช้เวลา ๔ เดือนเศษ จากนั้นท่านได้กราบลากลับไปจำพรรษายังวัดบางเดือนเก่าตามเดิม

เมื่อกลับมายังวัดบางเดือนเก่า (พ.ศ.๒๔๔๗)ท่านได้ยึดป่าช้าเป็นที่พักอาศัยสำหรับการปฏิบัติ จนล่วงเข่าปี พ.ศ. ๒๔๔๙ ท่านได้ออกธุดงค์จาริกอีกครั้ง โดยมุงหน้าสู่กรุงเทพฯนมัสการพระแก้วมรกตต่อไปยังวัดพระมงคลบพิตร จังหวัดอยุธยา ต่อเรื่องไปยังพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี ล่วงเข้าจังหวัดลพบุรี และไปอีกหลายจังหวัดในเขตนั้น และยังเลยไปถึงพระแท่นดงรัง จังหวัดกาญจนบุรี ก่อนกลับมายังวัดพระเชตุพลวิมลมังคลาราม แล้วกลับคืนสู่วัดบางเดือนเก่า

ด้วยจริยวัตรอันงดงามของท่านจนเป็นที่ศรัทธาแก่ชาวบ้าน จึงได้ชักชวนชาวบ้านสร้างวัดขึ้น (พ.ศ. ๒๔๕๐) ในพื้นที่บริเวรตำบลบางเดือน ได้ชื่อว่า “วัดจันทร์ประดิษฐาราม”

โดยในระหว่างการสร้างวัดท่านเห็นว่าขั้นตอนการก่อสร้าง เริ่มเข้าที่เข้าทาง ท่านจึงได้ออกธุดงค์จาริกอีกครั้ง(พ.ศ. ๒๔๕๕) โดยคราวนี้มีจุดหมายที่พระแท่นศิลาอาสน์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งระหว่างทางท่านได้แวะยังสถานที่สำคัญอีกหลายที่ และได้กลับมายังวัดจันทร์ประดิษฐาราม ซึ่งในปีเดียวกันนี้เอง ทางวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามวาสี และได้หล่อพระประทานเป็นผลสำเร็จ

ท่านได้จาริกธุดงค์ไปนมัสการพระธาตุชะเวดากองอีกครั้ง (พ.ศ. ๒๔๕๗) โดยคราวนี้ท่านได้ลงเรือที่ระนองข้ามไปยังพม่า แล้วเดินท้าวต่อจนถึงพระธาตุ

หลังจากการธุดงค์จาริกไปยังที่ต่างๆท่านได้กลับมาจำพรรษาที่วัดจันทร์ประดิษฐาราม จนอายุท่านล่วงเข้า ๔๐ พรรษาที่ ๒๐ (พ.ศ.๒๔๕๙) ท่านเจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี ท่านเจ้าคุณพระชยาภิวัฒน์ ได้เห็นถึงศีลาจาริยวัตรอันงดงามตลอดจนอายุกาลพรรษาของท่าน เห็นสมควรที่จะขอแต่งตั้งท่านเป็นพระอุปัชฌายะ จึงดำริให้ท่านเข้ารับการฦกหัดเป็นพระอุปัชฌายะ กับพระครูสารคณกิจ(จวน) เจ้าคณะอำเภอพุนพิน ในสมัยนั้น และได้ เข้ารับการฝึกกับเจ้าคุณพระธรรมาราม เจ้าคณะจังหวัดหลังสวน (ขณะนั้นยังเป็นจังหวัด) และได้เข้ารับการฝึกต่อที่วัดพระเชตุพลวิมลมังคลาราม (พ.ศ. ๒๔๖๐) จนมีความชำนาญจึงลากลับยังวัดจันทร์ประดิษฐารามดังเดิม(พ.ศ. ๒๔๖๑)

ในระหว่างท่านจำพรรษาที่วัดจันทร์ประดิษฐาราม (พ.ศ.๒๔๖๒) ท่านได้ช่วยบูรณะปฏิสังขรณ์ วัดละมุ (วัดปราการ) ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลท่าขนอน อำ เภอคีรีรัฐนิคม จนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. ๒๔๖๓ และได้แต่งตั้งให้พระเชื่อม เป็นผู้ดูแลรักษาวัดสืบไป

จากการธุดงค์จาริกไปยังที่ต่างๆของท่าน ท่านได้พบว่าพื้นที่บริเวรเขาพระราหู เห็นควรจะมีวัดซักแห่งหนึ่งจึงชักชวนชาวบ้านร่วมกันสร้างวัดขึ้น(พ.ศ.๒๔๘๐) ซึ่งในขณะนั้นท่านมีอายุล่วงได้ ๖๒ ปี จนสำเร็จได้รับพระราชทานวิสุงคามวามสีมา ในปี พ.ศ. ๒๕๐๓ ซึ่งเป็นปีที่ท่านมีอายุครบ ๗ รอบพอดี

ตลอดเวลาท่านได้ดูแลปกครองคณะสงฆ์และอบรมชาวบ้านให้ดำเนินไปในทางอันดีงาม จนล่วงเข้าปีต้นปี พ.ศ. ๒๕๐๘ ท่านได้อาพาธด้วยโรคชราโดยก่อนหน้า ท่านได้ประกาศการจัดการเกี่ยวกับสรีระของท่านตลอดจนการดำเนินการต่างๆไว้ ซึ่งต่างเข้าใจกันว่าท่านคงจะทราบถึงกาลมรณะก่อนหน้าแล้ว จบวันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๘ ตรงกับวันอาทิตย์ แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๒ เวลา ๑๖.๐๕ น. ท่านก็ได้ถึงกาลมรณภาพ รวมสิริชนมายุ ๘๘ ปี ๑เดือน ๒๔ วัน

ตำแหน่งพระสังฆาธิการ(พระคณาธิการ) และสมณศักดิ์

๑ เมษายน ๒๔๕๕ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดจันทร์ประดิษฐาราม

๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๕๘ ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเจ้าคณะอำเภอพุนพิน(พุมพวง)

๒ พฤษภาคม ๒๔๖๑ ได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการเจ้าคณะอำเภอคีรีรัฐนิคม(ท่าขนอน) และกิ่งอำเภอพนม

๒ กรกฎาคม ๒๔๖๑ ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌายะ ในคณะมหานิกาย

๘ ธันวาคม ๒๔๗๒ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการศึกษาพระปริยัติธรรม ในอำเภอคีรีรัฐนิคม (ท่าขนอน) และกิ่งอำเภอพนม

๖ พฤศจิกายน ๒๔๗๔ ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์พระครูชั้นเอกที่ พระครูสถิตสันตคุณ

๑๐ มิถุนายน ๒๔๘๒ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานอำนวยการเทศนา สั่งสอนประชาชน จากคณะสงฆ์ในเขตปกครอง

๑ ตุลาคม ๒๔๙๑ ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการสงฆ์ในเขตปกครอง
 

วัตถุมงคลที่ได้รับความนิยม

                วัตถุมงคลของท่านในช่วงแรกจะเป็นประเภทเครื่องรางของขลัง และที่นิยมมากที่สุด คือ เขี้ยวเสือแกะ  และปี 2506  ได้จัดสร้างพระเครื่องขึ้นมาหลายพิมพ์ เช่น รูปเหมือน  เนื้อว่าน  พิมพ์ใหญ่ กลาง เล็ก  พระกสิณ  พระนางพญา  และเหรียญรุ่นแรก       

พุทธคุณที่เล่าสืบทอดกันมา

สถานที่ท่องเที่ยว

อุทยานแห่งชาติเขาสก เขื่อนรัชชประภา(เชี่ยวหลาน) Khao Sok National Park (สุราษฏร์ธานี) น้ำตกเจ้าหญิง (สุราษฏร์ธานี) น้ำตกวิ่งหิน (สุราษฏร์ธานี) น้ำตกโตนกลอย (สุราษฏร์ธานี) น้ำตกโตนไทร (สุราษฏร์ธานี) น้ำตกธารสวรรค์ (สุราษฏร์ธานี) น้ำตกสิบเอ็ดชั้น (สุราษฏร์ธานี) น้ำตกแม่ยาย (สุราษฏร์ธานี) น้ำตกธารทิพย์ (สุราษฏร์ธานี) วัดถ้ำสิงขร (สุราษฏร์ธานี) บ่อน้ำร้อน (สุราษฏร์ธานี) ตั้งน้ำ (สุราษฏร์ธานี)